Chris in 2007
Op deze pagina's enkele gebeurtenissen en leuke foto's uit het jaar 2007. Meer foto's kunt U in de fotogalerij vinden.
Eerste tandjes
Sinds December 2006, slaapt Chris al de hele nacht door vanaf ongeveer 21:00u tot vroeg in de ochtend, zo tussen 06:30 en 08:00u, zodat mama lekker een goede nachtrust heeft. Chris is erg actief, kijkt veel om zich heen en heeft hele verhalen te vertellen op zijn manier. Ook herkent hij al veel mensen en zaken om zich heen zoals onze hond Alastor, zeker als deze met zijn staart staat te kwispelen schiet Chris regelmatig in de lach. Sommige objecten zoals de plafond-ventilator en de televisie zijn heel erg spannende zaken om naar te kijken, ook heeft Chris ontdekt dat er het e.e.a. in de kast staat achter de box.
18-03-2007: Chris zijn eerste tandje komt door, duidelijk zichtbaar in zijn onderkaak, eerste voortandje. Het tweede tandje er direct naast kwam een paar weken later door.
Voor het eerst zelf blijven zitten Januari 2007
In Januari 2007 zat Chris even bij mama op schoot, normaal gesproken bleef hij echt tegen mama aanhangen, maar ineens gebeurde wat hier op de foto's te zien is: Chris ging zelf rechtop zitten zonder steun. Daarnaast nog een mooie foto: papa vs. Chris.
) |
) |
) |
) |
Bezoek aan het Sophia Kinderziekenhuis te Rotterdam op 04-01-2007
Op 4 Januari 2007, zijn we voor de uitslag van het op 28-12-2006 gehouden onderzoek naar het Ziekenhuis terug geweest. Eerst moest Chris gewogen en gemeten worden en tot onze grote verbazing woog hij alweer 8740gr en was 67,5cm lang. Hierna onderwierp de arts Chris aan een kort onderzoek en kregen we de uitslag te horen, wat een lang verhaal was.
Een korte versie: Chris word in ieder geval gemonitoord voor zijn nier- en urinefuncties en er wordt een 3e echo gemaakt over 3 maanden. Die dag krijgt Chris eerst een normale echo en vervolgens een infuus voor een echo met licht-radioactieve vloeistof, om de werking van zijn nieren te testen en de stroming van de urine te bekijken. 3 Weken later krijgen we hiervan de uitslagen en dan is alles afhankelijk van hoe zijn nieren functioneren. De uitslag wordt vergeleken met alle voorgaande onderzoeken en met een beetje geluk hoeft hij niet geopereerd te worden. Al met al vondt Chris het allemaal prachtig en hebben we geen problemen gehad.
1e keer Zwemmen in Monster op 07-01-2007
Op 7 Januari 2007 zijn we lekker gaan zwemmen in het regionale en leuke zwembad in Monster, voor Chris de allereerste keer. Chris gaat thuis elke dag in bad en is al diverse keren mee onder de douche geweest, maar dit is toch heel iets anders.....
Eerst hadden we nog het e.e.a. nodig: zwembandje, zwem luiers voor babies en natuurlijk Oma ophalen! Daar het erg druk en lawaaiig was in het zwembad, moest Chris erg wennen in het begin, maar al gauw vondt hij het prachtig en amuseerde zichzelf en ons gedurende zo'n 1,5 uur. Na het douchen en aankleden viel meneer heerlijk in slaap in de wagen, nog voordat we in het restaurantje waren
Meer foto's in de fotogalerij.
Bezoek aan het Sophia Kinderziekenhuis op 11-04-2007
11 April was het zover, naar het ziekenhuis voor de 2 echo's: De eerste een standaard echo van Chris zijn buik en nieren. De tweede echo een speciale met licht-radioactieve contravloeistof om te kijken hoe en of zijn nieren functioneren.
De eerste echo ging prima en eigenlijk leek de hele dag wel een grote attractie voor zowel Chris als de verpleegsters en dokteren, daar Chris overal met zijn charmes een glimlach tevoorschijn toverde. Het enige vervelende en pijnlijke moment was het daadwerklijk inbrengen van het infuusje in zijn voetje, omdat de verpleegkundige geen ader in zijn handjes kon vinden, duurde echter maar kort tot Chris het bandje van de camera ontdekte en deze bijna uit Martin zijn handen trok. Om een goede echo te kunnen maken en te kunnen beoordelen hoe zijn nieren functioneren moesten zijn nieren op maximale capaciteit werken en daarom kreeg hij veel vocht toegediend via het infuus gedurende 2 uur en door 2 flessen te drinken voor het onderzoek. Gedurende de 2e echo was Chris ingepakt in een soort vacuum deken om hem te fixeren, waar hij overigens helemaal geen probleem mee had, door de aanwezigheid van Nijntje op de televisie en de zeer interessante omgeving. We begonnen de dag omstreeks 10:30 in het ziekenhuis en waren pas om 16:00u klaar, een lange dag. Chris viel dan ook al gauw in slaap in de auto nog voor we de parkeergarage uitreden. De foto's spreken voor zich ;-)
Kermis met Oom Remco Mei 2007
De Kermis in Rotterdam, samen met Oom Remco zijn we met heerlijk weer even gaan kijken. Chris vond de muziek eerst wat hard en keek wat onwennig rond, maar na korte tijd had hij alle bewegende en draaiende objecten in de gaten en had de grootste lol. Uiteindelijk is Remco met Chris in de autobaan geweest waar Chris eigenlijk niet meer uit wilde.
) |
) |
) |
) |
Kleine vs. Grote bad Juni/July 2007
Hier 2 series foto's van Chris in zijn kleine en in het grote bad. Al snel werd het kleine badje veel te krap voor Chris en moesten we overstappen op het grote bad. Chris vondt en vindt dit prachtig! Hij mag erg graag douchen en in bad gaan en dan zo hard mogelijk spetteren met water!
) |
) |
) |
) |
) |
) |
) |
) |
) |
Operatie
November 2007 kregen we toch het slechte nieuws, Chris moest toch geopereerd worden en wel binnen 2 a 3 maanden.
Al snel werden we gebeld dat hij op 4 Januari geholpen kon worden, na de operatie moest Chris minimaal 5 dagen in het ziekenhuis blijven en een van ons erbij. Wat gingen ze doen: Er zat een vernauwing in de aansluiting van de urineleider bij nier, die moest verwijderd worden. Hoe? Simpel gezegd knippen ze dat stukje eruit en plakken de urineleider weer terug aan de nier.
Uiteindelijk meldden we ons met zijn 3-en vroeg in Rotterdam bij het Sophia en kreeg hij meteen een kamer toegewezen. Hier kwamen we de ouders van Bryan tegen die ongeveer even oud als Chris is en aan exact hetzelfde geopereerd was 2 dagen eerder. Heerlijk, 2 kids van dezelfde leeftijd en met hetzelfde probleem op 1 kamer en we konden meteen goed opschieten met Bryan zijn ouders. Na enige tijd werd Chris voorbereid voor de operatie en werd om half 12 opgehaald, Linda ging mee naar de afdeling en was bij de narcose (maskertje). Na veel koffie, computeren en lezen kwamen ze eindelijk terug rond half 3. Chris nog half in coma en die viel al snel weer in slaap. Heel vreemd om je kind zo te zien, klein mannetje met allemaal slangetjes uit zijn lichaam.... Na enkele uren werd hij wakker en dronk al snel zijn beker leeg en wilde ook eten, wat het ziekenhuis in no-time 2 boterhammen kostte. Goed teken.
Die week moest elke dag 1 ouder erbij blijven en we hadden afgesproken dat Linda zou blijven en Martin naar huis zou gaan, het was een hele vermoeiende week, waarin Martin op en neer moest reizen; Linda weinig sliep doordat de kleine man goed in de gaten gehouden moest worden. Dit ging al beter toen zondag bijna alle slangetjes eruit mochten en Chris alleen nog zijn nier-drain had, dit zakje zat echter om zijn been gebonden, zodat hij lekker vrij kon en mocht bewegen. Vanaf dat moment hebben Bryan en Chris de hele afdeling onveilig gemaakt en ging het de goede kant op. woensdag was de vloeistof test om te kijken of de aanhechting van de urineleider op de nier goed zat en alles goed werkte. Hierbij werd blauwe kleurvloeistof via de drain de nier ingespoten, waarna deze dichtgebonden werd. Hierdoor moest de vloeistof wel via de urineleider wegstromen, wat gelukkig ook gebeurde: We hadden een echte smurf! Blauwe luier, balletjes alles.....erg grappig (Na een paar dagen was alles weg). Gelukkig mochten we donderdag lekker naar huis toe.
Chris en ook wij als ouders zijn prima verzorgd en bijgestaan door het verplegend personeel en de artsen. Het was goed dat Chris zijn eigen arts en anesthesist bij de operatie waren. We willen dan ook het verplegend personeel en de artsen heel erg bedanken voor het goede werk en de prima verzorging en hulp.
