Chris Frankena
Eindelijk een eigen pagina en plekje voor onze eerstgeboren zoon Chris op onze website. De originele zwangerschaps pagina werd erg vol en nu kunnen we hier mooi pronken met verhalen en foto's van onze prachtige zoon.
Eerst willen we graag wat vertellen over de zwangerschap. In de 20e week kreeg Linda een zogenaamde 20 weken echo, waar zeer duidelijk een probleem naar voren kwam: Chris zijn linker nier was 2x zo groot als de rechter. Door deze waarneming, kwam Linda onder strenge controle te staan van de Gynaecoloog en hebben we veel echo's gehad van Chris. Nadat Chris geboren is, bleek het probleem toch minder erg als tijdens de zwangerschap aangenomen werd en de nier was minder groot in verhouding tot de groei van Chris geworden. Chris is in zeer goede gezondheid en we genieten met volle teugen van onze gezonde en zeer vrolijke zoon!. Chris wordt nog wel extra onder controle gehouden, hiervoor zijn we al diverse malen naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam geweest.
Wat is er aan de hand? Heel erg simpel, na diverse onderzoeken blijkt dat niet Chris zijn nier, maar het nierbekken is uitgezet ten gevolge van een verwijdde urineleider (tussen blaas en nier), maar de aansluiting van de urineleider op de blaas is wel "normaal". Hierdoor blijft er veel urine in de urineleider en het nierbekken staan. Wanneer dit "normaal" doorstroomt is dat geen enkel probleem, maar wanneer blijkt dat er toch geen of niet voldoende doorstroming is dan kan alsnog besloten worden in te grijpen. Voorlopig lijkt de doorstroming goed en is er een zeer grote kans dat dit probleem vanzelf verdwijnt tijdens de verdere groei van Chris, in ieder geval werken beide nieren op volle sterkte zoals het hoort en weet Chris heel goed wat plassen is!
Voorlopig groeit Chris met rasse schreden sinds zijn geboorte, toen hij al 4970 gram en ongeveer 52cm lang was:
- Bij geboorte 17/09/2006: 52cm lang en weegt 4990 gram
- Controle 16/10/2006: Hier is Chris bijna 6380 gram en 57,5cm lang.
- Controle 20/11/2006: 2 maanden later, weegt Chris 7300 gram en is 63cm lang.
- Controle 18/12/2006: 3 maanden later, weegt Chris 7800 gram en is 65cm lang.
- Controle 29/01/2007: 68,5cm lang en 9120gr. Gaat erg goed ;-)
- Controle 12/03/2007: 71cm lang en weegt 9545gram.
- Controle 11/04/2007: 72cm lang en weegt 10155 gram (...bijna 10.2 kilo !!!)
- Controle 23/04/2007: 74cm lang en weegt 10220 gram.
- Controle 25/06/2007: 78,5cm lang en weegt 11100 gram.
- Controle 27/08/2007: 80cm lang en weegt 11600 gr.
- Controle 19/11/2007: 82cm lang en weegt 12700 gr.
- Controle 13/02/2008: 84cm lang en weegt 14000 gram (sjees....14 KILO!
- Controle 17/03/2008: 87cm lang en weegt 13800 gram.
- BEKIJK GRAFIEK
Eerste tandjes
Sinds December 2006, slaapt Chris al de hele nacht door vanaf ongeveer 21:00u tot vroeg in de ochtend, zo tussen 06:30 en 08:00u, zodat mama lekker een goede nachtrust heeft. Chris is erg actief, kijkt veel om zich heen en heeft hele verhalen te vertellen op zijn manier. Ook herkent hij al veel mensen en zaken om zich heen zoals onze hond Alastor, zeker als deze met zijn staart staat te kwispelen schiet Chris regelmatig in de lach. Sommige objecten zoals de plafond-ventilator en de televisie zijn heel erg spannende zaken om naar te kijken, ook heeft Chris ontdekt dat er het e.e.a. in de kast staat achter de box.
18-03-2007: Chris zijn eerste tandje komt door, duidelijk zichtbaar in zijn onderkaak, eerste voortandje. Het tweede tandje er direct naast kwam een paar weken later door.
Operatie
November 2007 kregen we toch het slechte nieuws, Chris moest toch geopereerd worden en wel binnen 2 a 3 maanden.
Al snel werden we gebeld dat hij op 4 Januari geholpen kon worden, na de operatie moest Chris minimaal 5 dagen in het ziekenhuis blijven en een van ons erbij. Wat gingen ze doen: Er zat een vernauwing in de aansluiting van de urineleider bij nier, die moest verwijderd worden. Hoe? Simpel gezegd knippen ze dat stukje eruit en plakken de urineleider weer terug aan de nier.
Uiteindelijk meldden we ons met zijn 3-en vroeg in Rotterdam bij het Sophia en kreeg hij meteen een kamer toegewezen. Hier kwamen we de ouders van Bryan tegen die ongeveer even oud als Chris is en aan exact hetzelfde geopereerd was 2 dagen eerder. Heerlijk, 2 kids van dezelfde leeftijd en met hetzelfde probleem op 1 kamer en we konden meteen goed opschieten met Bryan zijn ouders. Na enige tijd werd Chris voorbereid voor de operatie en werd om half 12 opgehaald, Linda ging mee naar de afdeling en was bij de narcose (maskertje). Na veel koffie, computeren en lezen kwamen ze eindelijk terug rond half 3. Chris nog half in coma en die viel al snel weer in slaap. Heel vreemd om je kind zo te zien, klein mannetje met allemaal slangetjes uit zijn lichaam.... Na enkele uren werd hij wakker en dronk al snel zijn beker leeg en wilde ook eten, wat het ziekenhuis in no-time 2 boterhammen kostte. Goed teken.
Die week moest elke dag 1 ouder erbij blijven en we hadden afgesproken dat Linda zou blijven en Martin naar huis zou gaan, het was een hele vermoeiende week, waarin Martin op en neer moest reizen; Linda weinig sliep doordat de kleine man goed in de gaten gehouden moest worden. Dit ging al beter toen zondag bijna alle slangetjes eruit mochten en Chris alleen nog zijn nier-drain had, dit zakje zat echter om zijn been gebonden, zodat hij lekker vrij kon en mocht bewegen. Vanaf dat moment hebben Bryan en Chris de hele afdeling onveilig gemaakt en ging het de goede kant op. woensdag was de vloeistof test om te kijken of de aanhechting van de urineleider op de nier goed zat en alles goed werkte. Hierbij werd blauwe kleurvloeistof via de drain de nier ingespoten, waarna deze dichtgebonden werd. Hierdoor moest de vloeistof wel via de urineleider wegstromen, wat gelukkig ook gebeurde: We hadden een echte smurf! Blauwe luier, balletjes alles.....erg grappig (Na een paar dagen was alles weg). Gelukkig mochten we donderdag lekker naar huis toe.
Chris en ook wij als ouders zijn prima verzorgd en bijgestaan door het verplegend personeel en de artsen. Het was goed dat Chris zijn eigen arts en anesthesist bij de operatie waren. We willen dan ook het verplegend personeel en de artsen heel erg bedanken voor het goede werk en de prima verzorging en hulp.
Lopen en ontwikkeling
Het gaat prima met Chris, meneer loopt als en dolle sinds zijn eerste stapjes zo ongeveer in September/Oktober 2007. Voor die tijd stond hij al wel zelf en kon stapjes rond de tafel lopen, maar nog niet los. Inmiddels loopt Chris hele marathons als je niet goed oplet.
Chris gaat sinds begin 2007, 4 ochtendjes in de week naar het kinderdagverblijf en dat bevalt erg goed, hij is een sociaal kind en speelt graag met anderen. Daarnaast mag hij graag zwemmen, badderen en douchen. Auto's ("otooooo"), paarden ("paatie") en fietsen hebben zijn volledige aandacht, ook kan hij prima een varken nadoen :-)
