Alastor - Onze Berner
Deze pagina gaat volledig over onze eerste en lieve Berner-Sennen hond, Alastor de Heicopper.
Alastor is een hele lieve en erg gezonde reu van inmiddels bijna 4 jaar. Wij wilden altijd graag een Berner hebben en toen we op onze camper-vakantie, in de buurt van Minden (D) een verschrikkelijke mooie en lieve pup zagen wisten we het zeker. Kort na onze vakantie zijn we aan het zoeken geslagen, maar werden we zeer slecht geholpen en behandeld door de Rasvereniging. Via het internet kwamen we terrecht bij de Barkingbunch en zij hebben ons uitstekend geholpen. Helaas hadden zij geen nest meer, maar wisten ze wel een goede fokker, welke alleen geen lid was van de rasvereniging. Wij zijn toen wezen informeren bij deze mensen en dat is prima verlopen !
Helaas moesten we enig geduld tonen, aangezien de eerste 2 nesten alle pups al verkocht waren. Na enige tijd kregen we bericht dat wij aan de beurt waren, helaas hadden we de 3e keus en waren alle reuen al vergeven. Nog meer geduld.....
Uiteindelijk mochten we uit het volgende nestje als eerste kiezen, gelukkig eindelijk zouden we onze Berner krijgen ! We gingen regelmatig op bezoek. Een week later gingen we weer kijken en waren op de motor gekomen, vanwege het mooie weer. Toen we binnenkwamen vertelde Teunis, dat we niet gelijk moesten vertrekken, hij wilde ons nog iets laten zien en bespreken. Terwijl we lekker aan het rondneuzen waren, kwam Bea met ons praten en vertelde stiekum, wat er op stapel stond:
Onze pup kwam terug !!!
Uit het nest waar wij 2e keus hadden, was de pup die wij gekozen hadden naar de mensen met 1e keus gegaan, jammer, maar zo gaat dat nou eenmaal. Daar waren echter na een week grote problemen ontstaan en zij konden hem niet houden. Die dag zouden de mensen met de pup terugkomen naar Teunis om alles nog eens te bespreken en dan meteen de pup achter te laten. Teunis besloot ons niets te vertellen en eerst te kijken hoe wij en de pup op elkaar zouden reageren en daarna pas te vertellen hoe het zat. Nou het ging prima, wij waren heel verbaasd en heel erg blij. We hebben een hele tijd met de pup buiten gezeten en deze kwam uit zichzelf naar ons toe, toen hebben we na enige gedachten wisselingen toch besloten Alastor mee te nemen. Tsja, wat nu ?! Wij waren immers op de motor...en de pup daar laten was uiteraard geen optie. Dus, ik op de motor naar hus met gezwinde spoed en de auto ophalen, terwijl Linda met de pup daar bleef. Ook met de auto, weer zo snel als mogelijk was retour naar Hei en Boeicop: pup, voer en vrouwlief inladen en weer heel gelukkig naar huis. Alastor sliep al op de schoot van Linda voordat we de snelweg opdraaiden.
En we hebben er nog steeds geen spijt van!!!
